|
Bij een Toon-Drempel audiogram wordt gekeken naar de hoorbaarheid van verschillende toonhoogtes. Een spraakaudiogram geeft daarintegen meer inzicht in hoe "spraak", wat bestaat uit een complexe combinatie van geluiden, wordt waargenomen.
Bij een spraaktest worden rijtjes met woorden voorgelezen door de computer die door de testpersoon moeten worden nagezegd. De woordjes bestaan allemaal uit 3 lettergrepen waarvoor per lettergreep punten gehaald kunnen worden. De test wordt uitgevoerd bij verschillende geluidsterktes.
De gescoorde punten aan het eind van een rijtje komt overeen met een percentage (b.v. 85%). Dit percentage geeft de capaciteit voor spraak van het geteste oor weer.
De spraakscores worden als functie van de geluidsterkte uitgezet. Afbeelding 2 laat een spraakaudiogram zien. De zwarte lijn 1 is de normaalcurve van een goedhorende. Deze zal bij een geluidsterkte van zo'n 27 dB 50% van de woorden goed kunnen nazeggen. Bij 50 dB is dat 100%.
 |
|
Hebben we te maken met een verminderd gehoor, dan zien we dat deze normaalcurve verschuift naar rechts. De woorden moeten harder worden gemaakt willen ze nog kunnen worden waargenomen.
De rode lijn 2 is hier een voorbeeld van, waarbij de maximale capacitiet voor spraak 80% bedraagt. Een spraakvermogen zoals aanwezig voor de verkregen slechthorendheid, wordt dus niet altijd meer gehaald. |
| |
|
|
Een belangrijke opmerking moet geplaatst worden, daar deze test wordt uitgevoerd onder ideale omstandigheden. De haalbare score is dan ook alleen voor deze ideale situatie. Voor het kunnen spraakverstaan in meer ongunstige situaties bepaalt de beschikbare techniek in een hoortoestel de mate waarin een relatie mag worden gelegd naar deze test.
Bij een verminderde spraakcapacitiet van het oor zal door aanpassing met hoortoestellen de verbetering nooit boven dit percentage uit kunnen komen. Dit kan het beste vergeleken worden met het tonen van een scherpe foto op een computerscherm. Is de resolutie (pixels) van dit scherm groot genoeg om de foto af te beelden, dan is deze scherp. Is de resolutie minder goed dan die van de foto, dan zal het beeld wazig zijn (zie afbeelding 3 en 4).
 |
 |
Voor veel mensen betekent het steeds maar harder maken van geluiden, in tegenstelling tot wat je zou verwachten, juist een verslechtering van het vermogen om te kunnen verstaan. Er is dan sprake van een onevenredige luidheidswaarneming. Afbeelding 2 laat bij rode lijn 3 zien wat dit betekent. Door met een hoortoestel geluid te versterken, wordt wel een maximale spraakscore gehaald van 80%. Echter wordt daarna nog meer versterkt en dan neemt het spraakverstaan weer af.
Deze zogenaamde regressie wordt veroorzaakt door het feit dat het totale bereik van het oor voor luidheids- en toonhoogteverschillen door de slechthorendheid is afgenomen.
|
