|
Slecht Verstaan in Stilte en Rumour |
|
Bevind een slechthorende zich in een relatieve rustige omgeving, dan lijkt het slechter verstaan van anderen nog wel mee te vallen. Echter blijkt spraak ook veel subtiele "onderliggende" informatie te bevatten die van essentieel belang is om de boodschap die overgebracht of gehoord moet worden een eigen identiteit te geven om in een juiste context geplaatst te kunnen worden.
Denk hierbij bijvoorbeeld aan:
| • |
|
De stemhoogte van iemand aan de telefoon vertelt ons of het een man of een vrouw is |
| • |
|
De klankkleur helpt bij de herkenning van een bekende stem |
| • |
|
Aan de aard van het blaffen van een hond weten we of deze groot of klein is en wellicht gevaarlijk |
| • |
|
Het geluid van een lopende kraan onder een emmer vertelt ons precies wanneer deze vol is |
| • |
|
Wordt een cynische opmerking geplaatst, dan moeten we hier juist op kunnen reageren |
Met andere woorden, in spraak zit niet alleen informatie besloten over de betekenis van het gesproken woord, maar ook door de intonatie, klankkleur en stemgebruik wordt veel meer informatie overgedragen dan "droge" spraak alleen.
Bij een verlies van deze subtiele data zal een slechthorende dus moeite hebben een uitgesproken zin op juiste waarde in te schatten. Een grappig bedoelde opmerking komt niet goed over of een waarschuwing heeft niet de juiste lading.
In een lawaaiierige omgeving, is deze onderliggende informatie niet meer zo belangrijk. Meestal wordt hier harder gesproken en vallen "identiteits" kenmerken weg in de rumourige achtergrond. De spraakverstaans-problemen die hier m.n. naar voren komen worden door een ander fenomeen veroorzaakt.
Ons gehoor is onder normale omstandigheden in staat om bij een achtergrond die beduidend harder is dan de aanwezige spraak toch goed te kunnen verstaan. Dit vermogen neemt bij een verkregen slechthorendheid af, waardoor het lawaai de belangrijke spraak gaat maskeren. Hier blijkt deze z.g. signaal-ruis verhouding te zijn opgelopen, waardoor het omgevingsniveau nu behoorlijk zachter moet zijn dan de aanwezige spraak, wil dit door de slechthorende nog worden verstaan.
|
