Binnenoor - Ziekte van Ménierè

 

Deze aandoening wordt gekenmerkt door een storing van het gehoororgaan in combinatie met het evenwichtsorgaan. Er bestaan een specifiek aantal klachten welke kenmerkend zijn.

 

•   Aanvallen van draaiduizeligheid
•   Vaak in combinatie met misselijkheid en braken
•   Een gehoorverlies aan een of twee zijden wat zeker in het begin behoorlijk kan fluctueren
•   Aanwezigheid van oorsuizen
•   Soms gepaard gaande met een drukgevoel in het oor

 

De duizeligheidsaanvallen nemen naarmate de leeftijd toeneemt af. Het gehoorverlies betreft meestal een wisselend perceptief lage tonen verlies met vervorming en soms een overgevoeligheid voor harde geluiden (hyperacusis). In latere stadia betreft het gehoorverlies alle toonhoogten (frequenties). Kenmerkend is ook een slechte spraakdiscriminatie.
Het betreft een voor de patiënt zeer vervelende ziekte welke een aanzienlijke invloed kan hebben op het functioneren in het dagelijks leven.
Omdat de oorzaak nog steeds niet geheel duidelijk is, is een goede behandeling nog niet mogelijk. Het bestrijden van de symptomen behoord wel tot de mogelijkheden. 

Bekend is dat vooral in het beginstadium van de ziekte de functie van twee vloeistofkanalen (ductus en saccus endolymphaticus) die het middenoor en evenwichtsorgaan van lymfe moeten voorzien, niet goed werkt. Het vermoeden bestaat dat door een kwaliteitsverandering van de lymfe in de kanalen van het slakkenhuis, de osmosewerking ervan toeneemt. Dit heeft een drukverhoging tot gevolg.
Tevens bevinden zich in een van de kanalen van het slakkenhuis bepaalde cellen (stria vascularis), die verantwoordelijk zijn voor het in stand houden van een spanning (stroom). Ook deze cellen spelen een rol bij het ontstaan van de aandoening.
In het slakkenhuis bevinden zich twee verschillende kanalen elk met een eigen vloeistof (perilymfe en endolymfe). Omdat de druk in een van deze kanalen toeneemt, komt een membraan wat de kanalen van elkaar scheid onder druk te staan. Als de druk te hoog wordt scheurt dit membraan en raken de perilymfe en de endolymfe met elkaar vermengd. De spanningsverandering ten gevolge van deze vermenging zou de Ménierè aanvallen veroorzaken.


Ménierè komt zowel bij mannen als vrouwen voor en kan eenzijdig maar ook tweezijdig zijn.
Meestal ontstaan de klachten op middelbare leeftijd en is psychische stress een belangrijke factor voor het ontstaan van de ziekte en het optreden van de aanvallen. Uit recentelijk onderzoek blijkt dat een te hoog gehalte aan bijnierschorshormonen dit "druksysteem" wat op hol kan brengen.